Επιστολή του Δικτύου Πολιτών για την Προστασία της Πάρνηθας στον ΟΑΣΑ: Να επαναλειτουργήσει και να πυκνώσει η λεωφορειακή γραμμή 714 για την Πάρνηθα

Δίκτυο Πολιτών για την Προστασία της Πάρνηθας

p.parnitha@gmail.comhttps://proparnitha.wordpress.com

 Προς:  τον Οργανισμό Αστικών Συγκοινωνιών Αθήνας

ΘΕΜΑ: Λεωφορείο Πάρνηθας 714

Σας ενημερώνουμε ότι είμαστε έξαλλοι με την απόφαση του Οργανισμού σας να καταργήσει τη γραμμή 714 που εξυπηρετεί τους επισκέπτες της Πάρνηθας.

Με κριτήριο προφανώς την εξοικονόμηση ορισμένων ΕΥΡΩ και την αδιαφορία σας για το περιβάλλον αλλά και την οικονομική δυνατότητα των πολιτών μας στερείτε τη μοναδική δυνατότητα να επισκεφτούμε την Πάρνηθα. Μας υποχρεώνεται να χρησιμοποιήσουμε Ι.Χ. ή να πάρουμε ΤΑΧΙ.

Αντί να πυκνώσετε τα δρομολόγια του λεωφορείου σε εποχή λιτότητας και να συμβάλλετε στην αποθάρρυνση του Ι.Χ. κάνετε ακριβώς το αντίθετο.

Απαιτούμε:

  1. Να επανεμφανιστεί στην Πάρνηθα  το αγαπημένο μας λεωφορείο 714
  2. Να ενημερώσετε το κοινό για την επαναλειτουργία του
  3. Να πυκνώσετε τα δρομολόγια τα Σαββατοκύριακα.

Αναμένουμε άμεσα να κάνετε διορθωτικές κινήσεις. Εκτός της πυρκαγιά του 2007 και άλλη «πυρκαγιά» μας ανάψατε. Έλεος πια δεν διαθέτετε ίχνος μυαλού. Δεν μπορείτε να καταλάβετε ότι η δημόσια συγκοινωνία είναι δικαίωμα και δεν μπορεί να λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια με βάση το κέρδος.

ΝΑ ΕΠΑΝΑΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΕΙ Η ΓΡΑΜΜΗ 714 ΤΩΡΑ

26 Σεπτεμβρίου 2001

Να επαναλειτουργήσει η ιστορική λεωφορειακή γραμμή 714 Πλατεία Βάθη – Πάρνηθα/ Δεν μπορεί να είναι μοναδικό κριτήριο το κέρδος

Καταργήθηκε η ιστορική λεωφορειακή γραμμή 714 Πλατεία Βάθη – Πάρνηθα. Ο λόγος; – Μικρή κίνηση επιβατών.

Το γεγονός ότι δεκάδες φίλοι της ορεινής πεζοπορίας και της φύσης είτε από επιλογή είτε επειδή δεν είχαν Ι.Χ. έκαναν χρήση του λεωφορείου δεν είχε καμία αξία για τους ιθύνοντες το ΟΑΣΑ που με μοναδικό κριτήριο το κέρδος αποφάσισαν και διέταξαν την κατάργηση της γραμμής.

Απαιτούμε να επαναλειτουργήσει η γραμμή 714 και θα συντονίσουμε τον αγώνα μας και με άλλες δυνάμεις για να προβάλλουμε και να διεκδικήσουμε το δίκαιο αίτημά μας.

Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ.

Οι Ρομπέν των Δασών (της Πάρνηθας)

Το άγρυπνο βλέμμα των Ελλήνων «Ρομπέν των Δασών» εποπτεύει τις καταπράσινες πλαγιές της Πάρνηθας και «χτενίζει» την ευρύτερη περιοχή ψάχνοντας εστίες φωτιάς που μπορεί να αποβούν καταστροφικές για τον τελευταίο πνεύμονα της Αττικής.

Στο πυροφυλάκιο Μόλας η πανοραμική θέα από την κορυφή του εθνικού δρυμού κόβει την ανάσα. Η «Espresso» έχει πιάσει θέση στο διώροφο ξύλινο παρατηρητήριο του συλλόγου ΕΔΑΣΑ, που βρίσκεται γαντζωμένο πάνω σε βράχους και ανάμεσα σε τεράστια δέντρα, και με τα κιάλια στα χέρια ετοιμάζεται να εκτελέσει βάρδια πυροφύλαξης συντροφιά με τον Ηλία, την Αννα και τη Δέσποινα, τρία από τα πλέον «μάχιμα» μέλη της εθελοντικής οργάνωσης που φυλάει σκοπιές νυχθημερόν για να προστατέψει τα δάση της Αττικής.

Οι Εθελοντές Δασοπυροπροστασίας Αττικής (ΕΔΑΣΑ) είναι ένα περιβαλλοντικό μη κερδοσκοπικό σωματείο που ιδρύθηκε πριν από είκοσι τέσσερα χρόνια από παρέα ορειβατών και σπηλαιολόγων οι οποίοι επισκέπτονταν συχνά την Πάρνηθα και θέλησαν να συμβάλλουν στην προστασία και διάσωση των δασών της. Ετσι, σε συνεργασία με την Πυροσβεστική και το Δασαρχείο Πάρνηθας οργανώθηκαν σε ομάδες και ξεκίνησαν νυχτερινές πυροφυλάξεις επιτηρώντας το μεγαλύτερο μέρος του βουνού.

Σήμερα ο σύλλογος ΕΔΑΣΑ αποτελείται από ογδόντα μόνιμα μέλη, αλλά και περίπου τριακόσιους εθελοντές που όταν τελειώνουν τις δουλειές τους ανεβαίνουν στα φυλάκια της Σκίπιζας και της Μόλας και εκτελούν δίωρες πυροφυλάξεις.

Σύμφωνα με όσα δηλώνει ο 33χρονος Ηλίας Τζηρίτης, αντιπρόεδρος του συλλόγου, κάθε μέλος μπορεί να κάνει όσες υπηρεσίες θέλει και όποια μέρα τον εξυπηρετεί, ενώ οι βάρδιες ξεκινούν στις 21.00 το βράδυ και τελειώνουν στις 6.00 το πρωί.

Ο ίδιος μας λέει πως «το ραντεβού της κάθε ομάδας δίνεται στο τελεφερίκ και από εκεί ανεβαίνουμε όλοι μαζί στα ππυροφυλάκια. Σε κάθε ομάδα υπάρχει ένας εκπαιδευμένος υπεύθυνος πυροφύλαξης, ενώ οι υπόλοιποι είναι απλοί εθελοντές. Αν κάποιος από τους εθελοντές δει κάτι περίεργο κατά τη διάρκεια της βάρδιάς του τότε ειδοποιεί τον υπεύθυνο, που με τη χρήση της πυξίδας και του χάρτη εντοπίζει το σημείο της φωτιάς. Μόλις γίνει αυτό, τότε ειδοποιούμε την Πυροσβεστική μέσω ασυρμάτου και δίνουμε το ακριβές στίγμα. Αυτή είναι η αποστολή μας. Πολλές φορές η δουλειά του πυροφύλακα φαίνεται άχαρη, αλλά είναι πολύ σημαντική. Ο σωστός πυροφύλακας δεν αιφνιδιάζεται από τη φωτιά, αλλά αντίθετα την αιφνιδιάζει».

Πέρα από τις αρμοδιότητες που έχει επωμιστεί ως αντιπρόεδρος του συλλόγου, ο Ηλίας εργάζεται ως περιβαλλοντολόγος, ενώ ασχολείται και με την ορειβασία (όπως και τα περισσότερα μέλη των ΕΔΑΣΑ).

Αναφορικά με την πρώτη του σκοπιά στην Πάρνηθα, μας λέει πως «το 1999 έμαθα για τον σύλλογο από έναν φίλο μου. Η πρώτη μου εμπειρία ήταν μια βραδινή βάρδια στο φυλάκιο της Σκίπιζας, που βρίσκεται σε υψόμετρο πάνω από 1.000 μέτρα και βλέπει από Ασπρόπυργο και Σαλαμίνα μέχρι το Αλιβέρι Εύβοιας. Από τότε… κόλλησα και πλέον είμαι αντιπρόεδρος του συλλόγου και υπεύθυνος της ομάδας δασοπυρόσβεσης. Μια αξέχαστη βραδιά ήταν τον Μάιο του 2007, όταν ανακατασκευάζαμε το φυλάκιο της Σκίπιζας. Τότε είχε φτιαχτεί μόνο η πλατφόρμα και κάναμε εκεί τις πυροφυλάξεις. Θυμάμαι πως μας είχε τύχει μια πανέμορφη νύχτα με φεγγάρι και άπνοια. Ημασταν με τους υπνόσακους κάτω από τα αστέρια και όταν κοιτάζαμε τριγύρω νομίζαμε πως ήμασταν πάνω σε ένα μαγικό χαλί».

Οι τρεις πυροφύλακες μας λένε πως όλα τα μέλη του συλλόγου είναι πλέον μια μεγάλη και δεμένη ομάδα, που όμως καλό θα ήταν να μεγαλώσει ακόμη περισσότερο προκειμένου να γίνεται πιο σωστή δουλειά.

«Αν είχαμε περισσότερους εθελοντές, τότε θα μπορούσαμε να επανδρώσουμε πιο πολλά φυλάκια», μας λέει ο Ηλίας και συμπληρώνει:. «Η αλήθεια είναι πως στο θέμα του εθελοντισμού είμαστε ακόμη πίσω σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Για παράδειγμα, στη Γερμανία το 70% του πυροσβεστικού σώματος αποτελείται από εθελοντές».

Αναφορικά με τον εθελοντισμό στη χώρα μας, ο ίδιος μας λέει πως «πιστεύω πως μια φωτιά εκτός από καταστροφή, είναι και μια μεγάλη ευκαιρία προκειμένου η κοινωνία να αφυπνιστεί και να ενεργοποιηθεί ακόμη περισσότερο. Αυτό συνέβη στη Σάμο, που αποτελεί πρότυπο εθελοντισμού: οι μεγάλες φωτιές κατέστρεψαν ένα σημαντικό τμήμα των δασών της, αλλά παράλληλα αφύπνισαν τους κατοίκους και πλέον στο νησί λειτουργούν πολύ δυνατές και μάχιμες ομάδες πυρόσβεσης. Εμείς, ως ΕΔΑΣΑ, είμαστε σε επικοινωνία με πολλές εθελοντικές ομάδες της Αττικής. Πάντως, πρέπει κάποια στιγμή να γίνει μια σοβαρή εκστρατεία ενημέρωσης του κόσμου, γιατί σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της Πυροσβεστικής, το 70% των πυρκαγιών οφείλεται σε ανθρώπινη αμέλεια».

«Η πρώτη πυροφύλαξη μου έμεινε αξέχαστη»

Η 38χρονη Αννα Τρικατζή εργάζεται ως φιλόλογος και αποτελεί ενεργό μέλος του συλλόγου ΕΔΑΣΑ από το 2007. Στον ελεύθερο χρόνο της ασχολείται με τις πυροφυλάξεις και την ορειβασία. Η ίδια μας λέει: «Μου αρέσει η νύχτα στο βουνό, οι πορείες μέσα από τα μονοπάτια, αλλά και η παρέα, που όσο περνάει ο καιρός γίνεται καλύτερη. Φέτος παρακολούθησα την εκπαίδευση της δασοπυρόσβεσης, ενώ παράλληλα συμμετέχω σε πυροφυλάξεις στα φυλάκια. Η πρώτη μου πυροφύλαξη ήταν στο φυλάκιο της Σκίπιζας και μου έχει μείνει αξέχαστη. Κάθε νύχτα είναι εξίσου όμορφη. Πρόκειται για μοναδική εμπειρία. Είναι μια γρήγορη απόδραση από την πόλη, μια μικρή αλλά δυνατή τζούρα γεμάτη οξυγόνο».

«Οι νύχτες στο βουνό είναι μαγικές»
Η Δέσποινα Οικονόμου είναι 31 ετών, εργάζεται ως ιδιωτική υπάλληλος και δηλώνει ερωτευμένη με τη φύση, αφού μεγάλωσε σε ένα χωριό κοντά στα Γιάννενα. Η ίδια δηλώνει στην «Espresso» πως «όταν κάποια στιγμή ήρθα στην Πάρνηθα έπαθα… σοκ, αφού δεν πίστευα ότι υπάρχει ένα τόσο όμορφο δάσος δίπλα στην Αθήνα. Με τα παιδιά του συλλόγου ΕΔΑΣΑ γνωρίστηκα τυχαία, ενώ η πρώτη μου πυροφύλαξη ήταν στη Σκίπιζα. Ολα τα παιδιά ήταν ευγενικά και μου συμπεριφέρθηκαν με σεβασμό. Οι γυναίκες που θέλουν να συμμετέχουν αλλά το σκέφτονται δεν θα πρέπει να έχουν ενδοιασμούς, γιατί πρόκειται για έναν πολύ σοβαρό σύλλογο. Γενικά, περνάμε πολύ όμορφα. Φέρνουμε τα φαγητά μας και τρώμε όλοι μαζί, ενώ μέχρι τις 12.00 συνήθως καθόμαστε όλοι μαζί και συζητάμε. Οι νύχτες στο βουνό είναι μαγικές. Επικρατεί απόλυτη ηρεμία, αδειάζει το μυαλό σου και ξεκουράζεσαι. Φυσικά, δεν ερχόμαστε στο φυλάκιο για να κοιμηθούμε, αλλά για να προστατεύσουμε το δάσος. Προσωπικά, αισθάνομαι μεγάλη ευθύνη την ώρα της βάρδιας».

INFO: Ο σύλλογος ΕΔΑΣΑ ιδρύθηκε το 1987 και έκτοτε δραστηριοποιείται στον τομέα της πυροφύλαξης και δασοπυρόσβεσης, ενώ τα μέλη του συμμετέχουν σε αναδασώσεις, σηματοδότηση και διάνοιξη μονοπατιών αλλά και ενημερώσεις.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΞΙΩΤΗΣ
Φωτ.: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚΟΛΦΟΜΗΤΣΟΣ

πηγή: www.espressonews.gr

Στην Πάρνηθα ο Επίτροπος της ΕΕ για το περιβάλλον

Στην Ελλάδα βρέθηκε την Πέμπτη 7 και την Παρασκευή 8 Απριλίου, ο Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Περιβάλλοντος, ο Σλοβένος κ. Γιάνες Ποτότσνικ (Janez Potocnik), ανταποκρινόμενος στην πρόσκληση της Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, κ. Τίνας Μπιρμπίλη. H στήλη Green του parapolitika.gr ήταν παρούσα, όταν ο Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Περιβάλλοντος την Πέμπτη 7 Απριλίου, επισκέφθηκε τον Εθνικό Δρυμό Πάρνηθας, όπου στο καταφύγιο Μπάφι του Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου Αθηνών είχε διοργανωθεί, με πρωτοβουλία της Τίνας Μπιρμπίλη, συζήτηση στρογγυλής τραπέζης για συνεργασία του Επιτρόπου με εκπροσώπους 12 ελληνικών περιβαλλοντικών μη κυβερνητικών οργανώσεων, όπως της Ορνιθολογικής Εταιρείας, του «Αρχέλων», του Αρκτούρου και άλλων. Η συζήτηση του Ευρωπαίου Επιτρόπου με τους εκπροσώπους των 12 Ελληνικών περιβαλλοντικών μη κυβερνητικών οργανώσεων κράτησε περίπου μιάμιση ώρα και ήταν σημαντική η ανταλλαγή απόψεων, όπως και η ευκαιρία που είχαν οι εκπρόσωποι των ελληνικών οργανώσεων να μιλήσουν με τον Επίτροπο. Δόθηκε η ευκαιρία σε όλους τους εκπροσώπους των οργανώσεων να εκθέσουν τις απόψεις τους στον Επίτροπο, ο οποίος απήντησε μετά την τοποθέτησή τους και ανέπτυξε τους στόχους της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το περιβάλλον καθώς και την άποψή του για τις αναγκαίες παρεμβάσεις στην Ελλάδα στον τομέα της προστασίας της βιοποικιλότητας. Αξιοπρόσεκτη η πρωτοβουλία Μπιρμπίλη να διοργανώσει την συνάντηση αυτή στο καταφύγιο του Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου Αθηνών στην καρδιά του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας και όχι σε κάποιο ακριβό ξενοδοχείο της Αθήνας, που θα βόλευε τους δημοσιογράφους και την προσωπική της προβολή. Τον κ. Ποτότσνικ συνόδευσε στο καταφύγιο Μπάφι η Υπουργός ΠΕΚΑ, Τίνα Μπιρμπίλη, ο Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου, Άρης Αλεξόπουλος και ο Ειδικός Γραμματέας Υδάτων, Ανδρέας Ανδρεαδάκης. Παρόντες στο καταφύγιο ήταν ο δασάρχης Πάρνηθας κ. Ζιάζιαρης, όπως και ο Πρόεδρος του Φορέα Διαχείρισης του Εθνικού Δρυμού Πάρνηθας κ. Δημόπουλος. Τον Επίτροπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Περιβάλλοντος και την Υπουργό Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής καλωσόρισαν στο καταφύγιο ο διαχειριστής του καταφυγίου Στέφανος Σιδηρόπουλος και ο Γενικός Γραμματέας του ΕΟΣ Αθηνών Νίκος Νομικός, οι οποίοι τους έδωσαν φάκελο με την ιστορία του ΕΟΣ Αθηνών και του καταφυγίου Μπάφι και έκαναν σύντομη ενημέρωση για τα υπάρχοντα προβλήματα στην Τίνα Μπιρμπίλη, η οποία είπε ότι φιλοδοξεί ο επόμενος δασικός χάρτης που θα αναρτηθεί, να είναι εκείνος της Πάρνηθας. (φωτό Έφης Γρηγορίου)

πηγή: www.parapolitika.gr

φωτογραφικό υλικό

Λήψη φωτογραφιών από τον © Δημήτρη Β. Γερονίκο στo οικοσύστημα της Πάρνηθας, την Κυριακή 13/3/ 2011, σχεδόν σαράντα πέντε μήνες μετά την πύρινη καταστροφή. Περισσότερες φωτογραφίες ΕΔΩ

“Νίπτει τας χείρας του” ο Οργανισμός Αθήνας για τη δημιουργία Τεχνοπόλεως στο σώμα της Πάρνηθας

Το παρακάτω άρθρο δημοσιέτηκε στην Αυγή,  ημερομηνία δημοσίευσης: 20/02/2011 (δείτε το και εδώ)

Σταυρογιάννη Λ.
Σε ρόλο Πόντιου Πιλάτου ο Οργανισμός Αθήνας αποφάσισε την ανανέωση των περιβαλλοντικών όρων για την υποδοχή βαριάς χρήσης στο σώμα της Πάρνηθας Βιομηχανικής Επιχειρηματικής Περιοχής, σαν να μην μεσολάβησαν οι καταστροφικές πυρκαγιές του 2007. Εν τω μεταξύ, στις 9 Μαρτίου, εκδικάζεται στο ΣτΕ η προσφυγή 93 πολιτών, η οποία είχε κατατεθεί πριν από δύο χρόνια κατά του Προεδρικού Διατάγματος του ΥΠΕΧΩΔΕ (40707/20080), με το οποίο επιτρέπει τη ΒΕΠΕ στην προστατευόμενη περιοχή της Πάρνηθας ως ζώνη προστασίας Ε 7! Για την ιστορία, η ΒΕΠΕ προέκυψε ύστερα από αίτημα των ενδιαφερομένων το 2003 και εξαιρέθηκε ολόκληρη έκταση πεντακοσίων στρεμμάτων, όταν στην αρχική μελέτη του Οργανισμού Αθήνας περιλαμβάνονταν στη Β Ζώνη Προστασίας με χρήσεις αναψυχής, περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, υπαίθριου αθλητισμού κ.ά. Στη συνέχεια, με νόμο του 2003, καθορίστηκε η χρήση ΒΕΠΕ και ακολούθησε ΚΥΑ το 2004, με την οποία καθορίστηκε η θέση, η έκταση και τα όρια της Τεχνόπολης Ακρόπολις, η έγκριση του φορέα ΒΕΠΕ και της Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων σε έκταση 216 στρεμμάτων. Η περιοχή βρίσκεται στο διάσελο ανάμεσα στους ορεινούς όγκους της Πάρνηθας και της Πεντέλης και είχε χρησιμοποιηθεί παλιά ως λατομείο αργίλου από την ΑΓΕΤ Ηρακλής. Η ισχύς των περιβαλλοντικών όρων έληξε τον Δεκέμβριο του 2009 και η εταιρεία “Τεχνόπολη – Ακρόπολις” Πάρκο Επιχειρήσεων Υψηλής Τεχνολογίας και Έρευνας Α.Ε. καταθέτει φάκελο για την ανανέωση των περιβαλλοντικών όρων, ενώ πληροφορίες αναφέρουν ότι “βιάζεται” ιδιαίτερα να ενταχθεί και σε χρηματοδοτικό πρόγραμμα του ΕΣΠΑ. Η εκτελεστική επιτροπή του Οργανισμού Αθήνας αποφάσισε, στις 12 Ιανουαρίου, κατά πλειοψηφία την ανανέωση των περιβαλλοντικών όρων. Ταυτόχρονα εκφράζει και… ευχές για τη σύνταξη των μελετών που θα ακολουθήσουν: “Κατά το δυνατόν μη εξάντληση των θεσμοθετημένων πολεοδομικών μεγεθών, με σκοπό τη μεγαλύτερη προσέγγιση της κλίμακας των κτηρίων και τη λειτουργική προσαρμογή του συνόλου στο φυσικό περιβάλλον -στις κατευθύνσεις για την εκπόνηση της κυκλοφοριακής μελέτης, που θα ανατεθεί μετά την έγκριση ανανέωσης των περιβαλλοντικών όρων, να διασφαλίζεται τόσο η αρμονική κυκλοφοριακή ένταξη και εξυπηρέτηση της άμεσης περιοχής της ΒΕΠΕ όσο και η απαιτούμενη κυκλοφοριακή ικανότητα και λειτουργικότητα του συστήματος κόμβων και δρόμων που σχετίζονται με την πρόσβαση στη ΒΕΠΕ διαμέσου της εθνικής οδού Ε 75 με βάση τις ανάγκες εξυπηρέτησης του κυκλοφοριακού φόρτου σχεδιασμού που προβλέπει η ΜΠΕ του έργου. Επίσης, στον γεωμετρικό σχεδιασμό των εξωτερικών συνδέσεων της ΒΕΠΕ θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η με τους προσφορότερους δυνατούς περιβαλλοντικούς όρους σύνδεση με το σιδηροδρομικό δίκτυο της άμεσης περιοχής, καθώς και με το πολεοδομικό συγκρότημα Αθηνών”. Ό,τι προβλέπεται συνολική δόμηση 110.000 τ.μ. κτηρίων γραφείων, συνεδριακών κέντρων κ.λπ., ύψους έως και 11 μέτρων στο σώμα της Πάρνηθας, προφανώς θεωρείται ήσσονος σημασίας. Στην ιστοσελίδα της εταιρείας πρόεδρος αναφέρεται από την 6η Ιουλίου του 2010 ο Νικόλαος Παπανδρέου. Σε κάθε περίπτωση η σπουδαιότητα της περιοχής και οι παρατυπίες για τη βίαιη αλλαγή χρήσης αναδεικνύονται στην αίτηση ακύρωσης. Δηλαδή: * Αποτελεί Τοπίο Ιδιαίτερου Φυσικού Κάλλους και είναι ιδιαίτερου περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος (με έντονο ανάγλυφο, χαράδρες, ρέματα και δασικές εκτάσεις ή δάση). * Βρίσκεται στον αυχένα της μοναδικής σύνδεσης του ορεινού όγκου της Πάρνηθας με αυτόν της Πεντέλης και είναι ο φυσικός «διάδρομος» των ρευμάτων των βορείων ανέμων, που αποτελούν το 65% του συνόλου των ανέμων και πνέουν από τον νότιο Ευβοϊκό κόλπο με κατεύθυνση τον Σαρωνικό κόλπο καθαρίζοντας την ατμόσφαιρα του Λεκανοπεδίου Αθηνών από τους ρύπους και το φωτοχημικό νέφος, με αποτέλεσμα να μειώνεται ουσιωδώς η επιφάνεια της διατομής του «διαδρόμου» αυτού, ρυπαίνοντας την ατμόσφαιρα με την προσέλκυση της κυκλοφορίας 4.000 αυτοκινήτων, ημερησίως, για τη μετακίνηση 7.000 μόνιμων εργαζόμενων και 500-1.000 επισκεπτών, γεγονός το οποίο ενέχει σοβαρότατους κινδύνους για το ιδιαίτερα ευαίσθητο μετά την καταστροφική πυρκαγιά του 2007 οικοσύστημα της Πάρνηθας, αλλά και τις ευεργετικές επιπτώσεις του τελευταίου, μέσω αερισμού και δροσισμού, στο σύνολο του Λεκανοπεδίου Αττικής, στοιχείο το οποίο δεν έχει αναλυθεί και εκτιμηθεί, αφού δεν υπήρξε Στρατηγική Περιβαλλοντική Εκτίμηση, για την αλλαγή της χρήσης. Προς επιβεβαίωση όλων αυτών παρατίθενται αποσπάσματα από το 305/2006 Πρακτικό Επεξεργασίας του του Προεδρικού Διατάγματος για την προστασία της Πάρνηθας (Ε τμήμα), το οποίο έκρινε τη διαφύλαξη των παραπάνω φυσικών «διαδρόμων» «…καθοριστικής σημασίας παράγοντα για την προστασία των κατοίκων του Λεκανοπεδίου», καθώς αυτοί «…διευκολύνουν τα ρεύματα ανανέωσης του αέρα στην πρωτεύουσα», μη αποδεχόμενο την εξαίρεση της εν λόγω έκτασης από το καθεστώς προστασίας του ορεινού όγκου της Πάρνηθας, κρίνοντας την αντίθετη στο άρθρο 24 του Συντάγματος, καθώς και στους στόχους και κατευθύνσεις του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας. Ειδικότερα για το Προεδρικό Διάταγμα του 2008 επισημαίνεται ότι εκδόθηκε: “- Σε αντίθεση με τις διατάξεις των παρ. 1 και 2 του άρθρου 24 του Συντάγματος, όπως αυτές πάγια ερμηνεύονται από το ΣτΕ στις περιπτώσεις ρυθμίσεων που επιβαρύνουν το περιβάλλον, όπως συμβαίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση, αφού με αυτό δυσμενοποιούνται οι γεωργοκτηνοτροφικές χρήσεις γης που ίσχυαν, έως αυτό, στην έκταση, βάσει του Π.Δ. 5.12.1979, επιτρέποντας τις χρήσεις ΒΕΠΕ που καθορίζονται στο άρθρο 1, του Ν. 2545/1997, – Με έρεισμα τη με αριθμό Φ/Α/19.2/22514/1025/13.12.2004 ΚΥΑ χωροθέτησης της ΒΕΠΕ όπως αυτή τροποποιήθηκε με τη με αριθμό Φ/Α/19.2/12050/1266/24.12.2006 όμοιά της, που είναι μη νόμιμη για τους παραπάνω λόγους 1 και 2. – Χωρίς την πραγματοποίηση Στρατηγικής Περιβαλλοντικής Εκτίμησης, με τη σύνταξη και υποβολή Στρατηγικής Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, τη διεξαγωγή διαβουλεύσεων με το κοινό και συνεκτίμηση των αποτελεσμάτων, κατά παράβαση των διατάξεων της ΥΠΕΧΩΔΕ/ΕΥΠΕ/οικ.107017/28.8.2006, ΚΥΑ. – Με πλάνη περί τα πράγματα, σχετικά με την αναγκαιότητα χωροθέτησης και εγκατάστασης, ΒΕΠΕ – Τεχνόπολης, στη συγκεκριμένη θέση, αφού με το Π.Δ. 20.2.2003 για τη ΖΟΕ Μεσογείων που εκδόθηκε σε εναρμόνιση με τους στόχους και τις κατευθύνσεις του ΡΣΑ είχε ήδη καθορισθεί η περιοχή του Δήμου Σπάτων της Νομαρχίας Αν. Αττικής με τα στοιχεία (Κ3), για τον σκοπό αυτόν και – Κατά παράβαση των συνταγματικών επιταγών της παρ. 1 του άρθρου 24 για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, όπως εξειδικεύτηκαν για τα Λατομεία με τις διατάξεις των Ν. 1428/1984 και Υ.Α. 11-5η/Φ/17402/1984 και ερμηνεύονται πάγια από το ΣτΕ, αφού η έκταση την οποία αφορά είναι παλιός λατομικός χώρος, που έπρεπε να αποκατασταθεί, βάσει των διατάξεων της, με αριθμό Δ10/Φ68/ΟΙΚ 4437/1.3.2001 ΚΥΑ”.

το ελατοδάσος της Πάρνηθας

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο ΕΔΩ

Συμπερασματικά σχόλια – Προτάσεις

Η σκιαγράφηση της βιοϊστορίας του ελατοδάσους της Πάρνηθας επιχειρήθηκε με την “αναμόχλευση” των σημαντικότερων μεταβολών του, χρησιμοποιώντας έμμεσες κυρίως πληροφορίες, λόγω έλλειψης άμεσων και συνεχόμενων για το συγκεκριμένο θέμα. Υποστηρίζεται όμως πως οι έμμεσες πληροφορίες συνέβαλαν στον προσδιορισμό των χρονικών ορίων και της διάρκειας των σημαντικότερων μεταβολών του, με μέγεθος απόκλισης από το πραγματικό τους, ανάλογο με τις τυχόν διαφορές της κατανομής των διακυμάνσεων της μέσης ετήσιας θερμοκρασίας αέρα της Πάρνηθας από τις αντίστοιχες του πλανήτη μας. Επομένως, με τα όρια αυτά, η μακραίωνη πορεία του ελατοδάσους διαιρέθηκε, κατά προσέγγιση, σε περιόδους μετοίκησης και εγκλιματισμού, σταθερότητας, υποβαθμίσεων, ανακάμψεων κ.λπ. ως εξής:

• Στην περίοδο πρωτομετοίκησης και εγκλιματισμού αυτού στην Πάρνηθα (15,4 – 10,4 Χιλιάδες Χρόνια Πριν από Σήμερα Περίπου (ΧΧΠΣΠ))

• Στην περίοδο σταθερότητας και κανονικής ανάπτυξης αυτού (10,4 – 7,3 ΧΧΠΣΠ)

• Στην θερμή μεταπαγετώδη περίοδο υποβάθμισης του ελατοδάσους και πιθανής διείσδυσης της δρυός στα ψηλότερα της Πάρνηθας (7,3 – 4,0 ΧΧΠΣΠ)

• Στην περίοδο αυτοανάκαμψης της ελάτης και πιθανής εκτόπισης της δρυός. (2.000 π.Χ. – 800 π.Χ.)

• Στην περίοδο αντίστασης του ελατοδάσους στις ισχυρές ανθρώπινες παρεμβάσεις (800 π.Χ. – 360 π.Χ.)

• Στην περίοδο ακμής του ελατοδάσους κατά τους Μακεδονικούς, Ρωμαϊκούς, Βυζαντινούς και Οθωμανικούς Χρόνους. (360 π.Χ. – 1828 μ.Χ.)

• Στην περίοδο συνέχισης της ακμής του ελατοδάσους στην ελεύθερη Ελλάδα (1828 – 1900)

• Στην περίοδο βαθμιαίας υποβάθμισης αυτού έως την πυρκαγιά του 2007 (1900 – 2007)

Εκτός των παραπάνω μεταβολών, στο ελατοδάσος εκδηλώθηκε και μεγάλη πυρκαγιά το 1803. Παρόμοιες πυρκαγιές πρέπει να εκδηλώθηκαν πολλές φορές στο παρελθόν και κυρίως από φυσικά αίτια (π.χ. από κεραυνούς). Η φυσική αποκατάσταση όμως του ελατοδάσους μετά από τέτοιες φυσικές διαταραχές και σε χρόνο που δεν μπορεί βέβαια να εκτιμηθεί, δείχνει τη ζωτικότητα που είχε τότε το οικοσύστημα για αυτοανάκαμψη. Αυτή βιολογικά και περιβαλλοντικά οφείλονταν στην ύπαρξη εδάφους και καλής φυσικής αναγέννησης άλλων ειδών για τη σκίαση των ελατιδίων, στην έλλειψη προβλημάτων βοσκής και ατμοσφαιρικής ρύπανσης, σε περισσότερες βροχές, χαμηλότερη θερμοκρασία αέρα κ.λπ. Επομένως η σύγκριση της ζωτικότητας και δυναμικότητας της “καμένης” Πάρνηθας τότε και τώρα, δείχνει τις κυριότερες “δραστηριότητες” που πρέπει να υλοποιηθούν για τη βελτίωση των φυσικών της συνθηκών μετά την πυρκαγιά του 2007 και την επιτάχυνση έτσι της αποκατάστασης του ελατοδάσους της.

Το παρόν άρθρο δημοσιεύεται και στο τεύχος (41) του περιοδικού του ΕΘΙΑΓΕ.

Πληροφορίες

Δρ. Γεώργιος Μπαλούτσος

Δασολόγος – Υδρολόγος

Εμμανουήλ Μπενάκη 138, Αθήνα

Τηλ. 2103300578, Κιν. 6946 903659